TRANSMUTACJE. Festiwal Korespondencji Sztuk 2025
Wernisaż: 25.10.2025 r. o godz. 17.00
Adres: Wydział Sztuki Uniwersytetu w Siedlcach
ul. Żytnia 39
08-110 Siedlce

EQUILIBRIUM
Rozpatrywanie w sztuce problematyki EQUILIBRIUM, w swojej warstwie literalnej, stanowi w zasadzie zbiór zdań ontologiczno-epistemologicznych, bez wskazania na zdania prawdziwe i zdania fałszywe, co jest charakterystyczne dla mówienia o sztuce. Należy zatem jak się wydaje, przyjmować tu tryb przypuszczający, a nie mocną asercję, która wskazywałaby na paradygmat. Chociaż pytaniom stawianym w sztuce, nie można przyporządkować żadnych pewnych odpowiedzi, to pytania konstruują problematyki, zawarte w teorii sztuki. Wynik problematyk, ma cechę subiektywnie sensowną, nie ma cechy intersubiektywnie sensownej, ponieważ brak wyniku jako paradygmatu, nie prowadzi do powszechnego/ogólnego uznania tego wyniku, nie ma właściwości rozstrzygającej.
Czy w tak zdeterminowanej zależności, istnieje narzędzie do badania sztuki?
Wydaje się, że intersubiektywnie sensowną odpowiedzią jest; badanie sztuki/mówienie o sztuce, to operacje logiczno-semantyczne, jako zróżnicowane sposoby opisywania sztuki, gdzie określone pojęcia i określone sądy są niedookreślone/nierozstrzygające, a zatem nie w pełni adekwatne, w stosunku do sposobu istnienia wytworów sztuki. Z powyższego punktu widzenia, można wskazywać na aspekty problemu równowagi w sztuce, ujęte teoriomodelowo, jako modele subiektywnie sensowne. Można przyjąć, że równowagą w sztuce, jest decyzja odniesiona do wytworu artystycznego, którą wytwór, ma zafunkcjonować w takiej to, a takiej teoretycznej jakości. Jeżeli równowaga w sztuce, ma wskazywać na przykład, porządek strukturalny, indywiduów, a dysrównowaga ma wskazywać na ich nieporządek, to pojawia się pytanie, o hierarchię wartości w sztuce.
Czy równowaga podnosi wartość czy ją obniża?
Czy dysrównowaga kooperuje z równowagą, czy jest z nią w konkurencji, w aspekcie wartościowania dzieła?
Tak zadane pytania, wydają się być nieproblematyczne, ponieważ analizując w sztuce, na przykład dwa różne stany rzeczy, funkcjonujące jako artystyczne indywidua, można przyjąć, że są one tożsame w uruchamianiu sytuacji estetycznej, są równoważne. Tak funkcjonującą, (zdeterminowaną?) równowagę, można ująć terminem - zero estetyczne, ponieważ wartości powyżej tego zera, wskazywałyby na różnicowanie estetyki, wprowadzając do sztuki, estetyki pierwszego i kolejnych rzędów, a w konsekwencji hierarchę ich wartości. Hierarchia estetyki, wskazywałaby na obiektywny/sformalizowany podział dzieł sztuki, na estetyki lepsze i na estetyki gorsze, zależnie od stopnia estetyki z hierarchii estetyk. Wynikiem tego, byłby brak spoistości terminu - dzieło sztuki, i być może, termin ten przestałby być operatywny. Wytwory sztuki, wydają się zatem funkcjonować, w zrównoważonych układach oddziaływań spajających, (w sterylności semantycznej?), w zerowości estetycznej.
dr Wojciech Kowalczyk

Uczestnicy:
Edyta DZIERŻ (malarstwo)
Łukasz GŁOWACKI (działanie performatywne + obiekt)
Marek GŁOWACKI (rysunek)
Piotr KOTLICKI (malarstwo)
Wojciech KOWALCZYK (performance)
Krzysztof KULA (wideo + obiekt)
Adam NOWACZYK (działanie performatywne + malarstwo)
Przemysław OBARSKI (obiekt)
Marcin OLEJNICZAK (performance)
Jan Robert SKARBOŃ (performance)
Marcin SUTRYK (fotografia + malarstwo)
Marian STĘPAK (obiekt)
Bożena WOJTASZEK (działanie performatywne + obiekt)

Kuratorzy:
Wojciech KOWALCZYK i Marcin SUTRYK
Koordynator: Przemysław OBARSKI

Patroni artystyczni:
UNIWERSYTET ARTYSTYCZNY im. M. Abakanowicz w Poznaniu
UNIWERSYTET ŚLĄSKI w Katowicach / Wydział Sztuki i Nauk o Edukacji w Cieszynie

Organizatorzy:
UNIWERSYTET W SIEDLCACH / Wydział Sztuki
FUNDACJA ARTDYWIZJON
FUNDACJA ROGATE SERCE
GALERIA ARTERIER

Patron medialny
ZWIĄZEK POLSKICH ARTYSTÓW PLASTYKÓW / Odział w Toruniu

Wydarzenie na Facebook: https://www.facebook.com/events/1144778744257203